|
Les 17 Jouw buitenkant bekeken Bron: Leefwereld groep 6 Uitgeverij Jacob Dijkstra |
||||
|
Je staat in je blootje voor de spiegel.
Je ziet jezelf.
Maar is dat wel zo?
Nee dus, want je ziet alleen maar de buitenkant van jezelf.
De binnenkant kun je niet zien.
Wat onder je buitenkant zit, komt nooit tevoorschijn, behalve als je bijvoorbeeld geopereerd
wordt.
Je lichaam zit verpakt in de huid. Dat is een vel dat je hele lijf beschermt.
De huid is heel dun en soepel.
Op sommige plaatsen is je huid een beetje dikker, bijvoorbeeld onder je voetzolen
en aan de binnenkant van je hand.
Want daar zou je huid snel kunnen slijten.
De huid zit vrij strak om je heen.
Op plaatsen die je kunt buigen, rekt de huid mee.
Je kunt je huid ook bij elkaar trekken.
Bij je billen heb je stootkussentjes van vet onder je huid.
Dat is maar wat handig, nietwaar!
In je huid zitten porien. Dat zijn kleine gaatjes, waardoor je vocht kunt uitzweten.
Die porien moeten altijd open blijven. Daarom moet je je huid regelmatig wassen met water
en zeep. Dan blijven de porien open.
Met je huid kun je contact maken met de buitenwereld. Je kunt met je huid voelen of iets
glad of ruw is of koud of warm. Pijn kun je ook voelen met je huid. In je huid zitten namelijk
tast- en zintuigen.
Die zintuigen beginnen ogenblikkelijk te werken als je iets aanraakt of als je pijn hebt.
De haartjes op je huid helpen daaraan een handje mee. Aai maar eens voorzichtig over je
hand, dan kun je ze voelen.
|
Op sommige plaatsen, zoals je vingertoppen, je lippen en je tong is je huid heel gevoelig.
Andere plaatsen, zoals je rug, kun je minder goed voelen. We hebben nog meer zintuigen.
Met je ogen kun je kijken, met je neus kun je ruiken, met je oren kun je horen en met je
tong kun je proeven. Je tong is een soort schildwacht: alles wat naar binnen gaat, wordt
door de tong gecontroleerd. Daarbij helpen je neus en je ogen. Want als je al ziet dat een
appel rot is, wil je hem niet meer proeven. En de geur van een zure citroen schrikt ook al af.
Met je tong kun je maar vier smaken proeven: zuur, bitter, zoet en zout.
Elke smaak heeft zijn eigen plekje op de tong.
Met je neus kun je veel meer verschillen ruiken. Je ruikt altijd iets, behalve als je verkouden
bent. Want je neus staat toch altijd open?
|
Dat kun je van je ogen niet zeggen. Want die doe je dicht als je slaapt. Ogen zijn net kleine
fototoestellen, maar dan in de vorm van een grote knikker. De zwarte stip, midden in je oog, is
de lensopening. Daar kan het licht naar binnen. Het gaatje met de lens ervoor is de pupil. Net
als bij een fototoestel kun je de pupil groter en kleiner maken. Is er veel licht, dan wordt
het gaatje kleiner. Wordt het licht minder, dan wordt de pupil groter. De gekleurde rand om de
pupil is de iris of het regenboogvlies. Je oren zijn eigenlijk gaatjes waar een grote oorschelp
omheen zit om het geluid beter op te vangen. Geluid is niets anders dan trillende lucht. Binnen
in het oor zit een dun velletje, het trommelvlies. Als het trommelvlies door de trillende lucht begint
te trillen, gaat er een seintje naar de hersenen en horen we geluid.
Aan de buitenkant van je lichaam zie je nog meer dan alleen de huid, de oren, de ogen en de neus.
Je ziet ook armen en benen. Dat zijn de ledematen die aan de romp vastzitten. Boven op je romp
zitten je nek en je hoofd. Alle lichaamsdelen bestaan weer uit verschillende onderdelen.
De ene mens is de andere niet. Alle mensen lijken op elkaar en toch weer niet. De ene mens is lang,
de andere kort. De een is mager, de ander dik. Mensen zijn er in allerlei kleuren en maten.
Gelukkig maar. Stel je voor dat iedereen gelijk was. Dat zou dat saai zijn!!!!
|
||
